فراموشی رمز عبور
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
عضویت در سایت
ورود به پنل کاربری
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
سینمای ژاپن مثل همه چیزای دیکسون متفاوتی از دنیاست. این فیلم خیلی روند آرومی داره مثل بقیه فیلمهای ژاپنی پس نمیشه از سبک سینمایشان گله کرد. پس جدا از کندی، فیلم جالبی بود، شاید تلنگری بهتون بشه که درست زندگی کنید. البته فیلمی که پیامش زندگی کردن باشه زیاده، چند وقت پیش 1th kiss رو دیدم تو همین دیجیمویز، پیام اون فیلمم شبیه همین بود ولی اون عالی و فراتر از عالی بود.
انقدر ترجمه و زیرنویس بد بود که کل حس فیلمو خراب کرد
همه خاطرات زندگیم در اخر فیلم برام مرور شد و از خودم پرسیدم از الان به بعد قراره چه خاطراتی رو برای خودم باقی بذارم . شاید بیشتر سفر برم . شاید مهربان تر باشم و … و شاید خیلی کار هایی که همیشه دوست داشتم ولی انجام نداده ام رو انجام بدم
ژاپن . اسم یا کلمه ای که وقتی اونو میشنویم مفاهیمی مثل ابتکار . درستی . پاکی . آرامش . اعتماد و … به ذهنمون میرسه . این فیلم شاید در نگاه اول برای بیننده خسته کننده باشه اما بعد گذشت دقایقی از فیلم بصورت ناخوداگاه با یک سوال مواجه میشوید: بهترین خاطره من چیست ؟ یا اصلا در زندگی من چه خاطراطی وجود داشته اند . در اصل این سوال میگه که من تا اینجا با زندگی خودم چه کردمه . آیا ازش لذت بردم ؟ . در پایان فیلم ناخود اگاه خیلی از خاطرات خوب و بد زندگیم برام مرور شد و …
چقدر زیبا و قشنگ بودش :))
خوب نبود. فیلم تو ی جایی شروع میشه که معلوم نیست خونه سالمندانه آسایشگاهه تیمارستانه یا چی همشون پیرن بعد یهو ی جوون توشون نشون میده دونه دونه میان باهاشون صحبت میکنن معلوم نیست برای چی انگار دارن بازجویی میکنن بعد تا میای ب اون کاراکتر نزدیک بشی و بشناسیش کات میده به یکی دیگه خیلی مسخره بود کلا نیم ساعت بیشتر نتونستم ببینم
استاد کورئیدای عزیز بزرگترین کارگردان معاصر ژاپن
بسیار عالیییی . قابل تامل . درگیرکننده
خب تموم شد. حالا فهمیدم چرا این فیلم شبیه یه احساس تو مخم بود. اصلا هر کی این فیلمو نبینه خره
من فکر کنم این فیلمو بچگی دیدم. حالا میبینم بهتون میگم دیدم یا نه اگر همون باشه که فکر میکنم از دست سرنوشت ممنونم. من میرم توش غرق بشم
الان دقیقه 18 فیلمم. مطمعنم خودشه. من یه خاطره مه آلود از این فیلم داشتم شبیه یه احساس. برام شفاف نبود ولی تو همین دقایق اول توتال ریکال شد. هر وقت بهش فکر میکردم اون احساسه میومد دست میزاشت رو گلوم فشار میداد. حتی سعی کردم با اینکه هیچی یادم نبود چند تا سکانس یا بهتر بگم عکس همونارو گوگل کنم ولی هیچوقت پیداش نکردم. دیجی موویز که فیلم های درخواستیمو نزاشت. یکیشو گذاشت. ولی اینو بجا اونا قبول میکنم. ممنون